Kırık kalpler sokağında,
Yürüyorum tutarsızca…
Gözüm sonsuz uzaklarda,
Gönlümde kırık hıçkırıklar…
Yalnızlık sardı dört yanımı,
Hüzün sardı duygularımı..
Unutulmuşluğun kuytusunda,
Benliğimden habersiz, Kendimleyim…
Kırık kalpler sokağında,
Yürüyorum tutarsızca…
Gözüm sonsuz uzaklarda,
Gönlümde kırık hıçkırıklar…
Yalnızlık sardı dört yanımı,
Hüzün sardı duygularımı..
Unutulmuşluğun kuytusunda,
Benliğimden habersiz, Kendimleyim…
Bu yazı 22 Nisan 2008, 11:28 tarihinde Yitik Duygular kategorisi altında gönderildi. Bu yazıya yapılan tüm yorumları buradan (RSS 2.0) takip edebilirsiniz. Bir yorum yapabilir, veya sitenizden geri izleme bırakabilirsiniz.
Tema tasarımı digitalnature | Bir WordPress blogu
Yazılar (RSS) ve Yorumlar (RSS) ^
#1 by Arzuhâl on 24 Aralık 2008 - 23:55
Yalnızlık?
Ne mümkün. İnanıyorsan eğer.